कुस्तीच्या आखाड्यातली ‘वाघीण’ आयुष्याच्या लढाईत का हरली?
कुस्तीच्या आखाड्यातली ‘वाघीण’ आयुष्याच्या लढाईत का हरली?
अश्विनी पौळ यांच्या तीन मुलांसह दुर्दैवी निधनाने महाराष्ट्र सुन्न; घटनेमागील सत्य समोर येण्याची गरज
पुणे : प्रतिनिधी | वंदे भारत न्यूज एक्सप्रेस
कुस्तीच्या आखाड्यात आपल्या ताकदीने, जिद्दीने आणि संघर्षाने महाराष्ट्राचे नाव राष्ट्रीय स्तरावर अभिमानाने उंचावणाऱ्या कुस्तीपटू अश्विनी पौळ (मोहिते) यांच्या दुर्दैवी निधनाने क्रीडा क्षेत्रासह संपूर्ण महाराष्ट्राला मोठा धक्का बसला आहे. कुस्तीच्या क्षेत्रात उल्लेखनीय कामगिरी करत त्यांनी तब्बल ५ सुवर्ण आणि ६ रौप्य पदकांची कमाई केली होती. त्यांच्या दमदार कामगिरीमुळे त्यांना ‘महाराष्ट्राची वाघीण’ म्हणून ओळखले जात होते.
आखाड्यात प्रतिस्पर्ध्यांशी दोन हात करताना जिद्द, आत्मविश्वास आणि संघर्षाची ओळख निर्माण करणाऱ्या अश्विनी पौळ यांनी प्रतिकूल परिस्थितीवर मात करत स्वतःचे वेगळे स्थान निर्माण केले. त्यांच्या कर्तृत्वामागे अनेक वर्षांची मेहनत, कठोर सराव आणि परिस्थितीशी दोन हात करण्याची जिद्द होती. त्यामुळे त्यांच्या निधनाची बातमी समोर आल्यानंतर अनेकांना धक्का बसला आहे.
विशेषतः तीन मुलांसह त्यांनी घेतलेल्या टोकाच्या निर्णयाने समाजमन अस्वस्थ झाले आहे. आयुष्यभर संघर्ष करण्याची ताकद दाखवणारी आणि आखाड्यात अनेक आव्हानांना सामोरी जाणारी एक कर्तृत्ववान महिला आयुष्याच्या एका टप्प्यावर अशा परिस्थितीत का पोहोचली, हा प्रश्न आता उपस्थित होत आहे.
या घटनेमागे नेमके काय कारण होते? अश्विनी पौळ यांच्यावर कोणत्या प्रकारचा मानसिक ताण होता? कुटुंबातील परिस्थिती नेमकी कशी होती? मागील काही महिन्यांत त्यांच्या आयुष्यात काय घडले? नोकरी सोडण्यामागे नेमकी कोणती कारणे होती? या काळात त्यांच्या आयुष्यात कोणत्या अडचणी निर्माण झाल्या होत्या? हे सर्व प्रश्न आता तपासाच्या केंद्रस्थानी असणे गरजेचे आहे.
मात्र, या घटनेनंतर कोणावरही घाईघाईने आरोप करणे किंवा कोणताही निष्कर्ष काढणे योग्य ठरणार नाही. घटनेची वस्तुस्थिती समोर येण्यासाठी प्रत्येक पैलूची निष्पक्ष, सखोल आणि पारदर्शक चौकशी होणे आवश्यक आहे. कुटुंबीय, नातेवाईक, मित्रपरिवार, सहकारी तसेच त्यांच्या नोकरीशी संबंधित बाबींची माहिती घेऊन मागील काही महिन्यांतील घटनाक्रम तपासला गेला पाहिजे.
अश्विनी पौळ यांनी मिळवलेली ५ सुवर्ण आणि ६ रौप्य पदके ही केवळ पदकांची संख्या नाही. त्यामागे कठोर मेहनत, असंख्य तासांचा सराव, शारीरिक कष्ट आणि मानसिक ताकद दडलेली आहे. महिला खेळाडू म्हणून कुस्तीच्या क्षेत्रात स्वतःची ओळख निर्माण करून राष्ट्रीय स्तरावर महाराष्ट्राचे प्रतिनिधित्व करणे हे त्यांच्या कर्तृत्वाचे मोठे उदाहरण आहे.
मात्र या संपूर्ण घटनेतील सर्वांत वेदनादायी बाजू म्हणजे तीन निष्पाप मुलांचे आयुष्यही या दुर्घटनेत संपले. आईच्या सावलीत सुरक्षित आणि आनंदी आयुष्य जगण्याच्या वयात असलेल्या या मुलांना अशा परिस्थितीला सामोरे जावे लागले, ही बाब मन हेलावून टाकणारी आहे. एका कुटुंबाची ही शोकांतिका समाजासमोर अनेक गंभीर प्रश्न उभे करते.
एका कर्तृत्ववान महिला खेळाडूला आणि तिच्या तीन निष्पाप मुलांना अशा टोकाच्या परिस्थितीला सामोरे का जावे लागले? या प्रश्नाचे उत्तर शोधणे आवश्यक आहे. या घटनेकडे केवळ एक दुर्दैवी घटना म्हणून न पाहता, त्यामागील परिस्थिती समजून घेणे आणि भविष्यात अशा घटना टाळण्यासाठी समाजानेही आत्मपरीक्षण करणे गरजेचे आहे.
अश्विनी पौळ यांचे कुस्ती क्षेत्रातील योगदान आणि त्यांनी संघर्षातून उभे केलेले कर्तृत्व कायम स्मरणात राहील. कुस्तीच्या आखाड्यात प्रतिस्पर्ध्यांना आव्हान देणारी महाराष्ट्राची ही ‘वाघीण’ आयुष्याच्या संघर्षात का हरली? या प्रश्नाचे सत्य तपासातून समोर येणे हीच त्यांच्या स्मृतीला खरी आदरांजली ठरेल.
